از کجا بگم

تا کجا بگم

دوسال پر بودم از شکست

الان هیچی نیستم

ولی خسته شدم از هیچ بودن

خدارو شکر الان آرومه آرومم:)

خدا محمد رو فرستاده شده آرامشم:)

بهش گفتم تو هدیه ی خدایی برای من^_^

میخوام دوباره کنکور بدم

میخوام دندونه شمال قبول بشم

همه ی تلاشمم میکنم در این راستا:)

خطای روی دستم داره محو میشه کم کَمَک

البته هنوزم استین بلند میپوشم

از خرداد استین کوتاه نپوشیدم از ترس شکستنه خونواده

اونا چ گناهی کردن دخترشون خر شده کل دستشو با تیغ خط انداخته

گناه از امیرحسینه 

که بیخیال همه چی شدو بهم انگ خراب بودن زد و رفت:)

خوشحالم بالاخره تونستم کنار بیام با نبودنش:))

به خاطر هدیه ی خداست

دلم میخواد یه چن تا کلاسم ثبت نام کنم

مثل زبان

مثل نقاشی:)

انشاالله به زودی:)

اینجا قراره خاطره های رنگیمو بنویسم:)

از خودم و اتفاقات اطرافم 

این دختره عاشقه نوشتنه

همین و دیگر هیچ:/